สวัสดีครับคุณครูต้อยติ่งครับ
- แนวนี้ หากเป็นเมื่อ ๒๐-๓๐ ปีที่แล้วก็พอจะเรียกได้ว่าเป็นแนวบูรณาการ ผสมผสานกันของวิธีการของ | แนวประสบการณ์นิยม ซึ่งเน้นการเป็นผู้ได้ลงมือกระทำ การยืนยัน และพิสูจน์ทางการปฏิบัติได้ | แนวพุทธิปัญญานิยม ซึ่งเน้นกระบวนการทางปัญญา การคิด ระบบวิธีคิด และความรู้ความเข้าใจ | แนวมนุษยนิยม ซึ่งเน้นความเป็นองค์รวมของมนุษย์ ความมีชีวิตจิตใจ สุนทรียภาพ การรู้สึก การรู้คิดและสนองตอบที่สื่อสะท้อนกันของภาวะด้านในกับโลกภายนอก
- แต่เดี๋ยวนี้ก็อาจจะไปกันได้ดีกับแนวคิดของการถือเอาคน ความเป็นชุมชน ความเป็นชุมชนเรียนรู้ และการถือเอาผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง เลยก็เป็นแนวหนึ่งที่คงจะเหมาะกับคนทำงานในสาขาต่างๆที่มีการเรียนรู้ผสมผสานไปกับการปฏิบัติไปด้วยนะครับ
- เป็นแนวที่มุ่งทำให้คนสร้างความรู้ หาความลุ่มลึกแยบคายจากการปฏิบัติ การใช้แรงงาน และการใช้แรงกายได้ ทำให้บุคลากรฝ่ายปฏิบัติการในองค์สมัยใหม่ สามารถเรียนรู้พัฒนาทั้งงานและความงอกงามภายในแก่ตนเองได้
- ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง ก็ทำให้คนทำงานภาคความรู้และนักวิชาการ มีวิธีเปลี่ยนแปลงวิถีความรู้ กิจกรรมความรู้และเทคนิควิชาการ ให้เป็นปฏิบัติการเชิงสังคม สร้างพลังปฏิบัติของสังคมในขอบเขตต่างๆได้ มีวิธีเดินออกจากการใช้ความรู้เป็นศูนย์กลางไปสู่การสร้างความรู้เชื่อมโยงขึ้นจากการปฏิบัติและหาบทเรียนอันเป็นภูมิปัญญาปฏิบัติ เป็นความชาญฉลาดเฉพาะตนของสังคมที่หาความเป็นตัวของตัวเองได้ เครือข่ายผู้นำการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆก่อเกิดหลากหลายมากขึ้นจากระดับปฏิบัติการและมวลชนคนทำงาน ไม่ใช่ที่ยอดปิรามิดในโครงสร้างต่างๆของสังคมอย่างเดียวอย่างในยุคอดีต ก็ย่อมทำให้ระบบสังคมโดยรวมมีโอกาสดีขึ้น
- ก็ว่าไปมากมายแหละครับ แต่เรื่องของเรื่องก็คือ เป็นการขอร่วมเป็นแรงเชียร์ผ่านการแบ่งปันประสบการณ์และแลกเปลี่ยนบทเรียนด้วยกันน่ะครับ