สวัสดีค่ะ อาจารย์วิรัตน์
- เห็นน้องๆ ลูกหลานชาวหนองบัวที่เป็นแบบนี้แล้วก็ให้นึกสงสาร จะขำก็ขำแหละค่ะ ตอนเดินไปถ่ายรูปเจ้าตัวเล็กก็ถามเค้าว่า 'เหนื่อยมั๊ยครับ' เจ้าตัวเล็กตอบกลับมาว่า 'ไม่เหนื่อยครับ สนุกดี' แต่ดูท่าเค้าสิ ไม่ขำได้ยังงัย ฮ่าฮ่า ..
- แต่ก็ให้นึกถึงกลุ่มคนที่อยู่เบื้องหลังเด็กๆ แล้ว ก็คงเหนื่อยไม่แพ้กัน คุณครูที่เฝ้าสอน ประคมประหงมกันมา พี่เลี้ยงที่ต้องตื่นมาแต่ ตี ๓ ตี ๔ มาแต่งหน้าแต่งตัวอีก ผู้ปกครองที่เดินตามลูกๆ หลานๆ ไปตลอดขบวนตั้งแต่เช้ามืดยันบ่าย ๓ บ่าย ๔ แค่คิดก็เหนื่อยตามไปด้วยแล้วหล่ะค่ะ ..
- แต่ก็คงเป็นอย่างที่อาจารย์ว่าเมื่อย้อนกลับมานึกถึงก็จะรู้สึกภูมิใจแหละค่ะ เหมือนคุณฉิกและเพื่อนที่เล่าให้ฟังว่า ตอนเด็กๆ 'พวกผมก็เป็นลูกๆ เจ้าพ่อเจ้าแม่ เดินเผ่าขลุ่ยไปกับขบวนแห่มาแล้วเหมือนกัน' ด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม =)