กราบนมัสการกราบเรียนท่านพระอาจารย์มหาแล
และเรียนกลุ่มน้องๆลูกหลานช่างว่อนกับเพื่อนๆของคุณเสวก ใยอินทร์
ที่นำเอามีดของช่างว่อนกับพริกเกลือไปให้ร่วมจัดนิทรรศการ

หนังสือของพระคุณเจ้าทั้งหมด และมีดของช่างว่อน ผมได้มอบให้โรงเรียนหนองบัวไปจัดเป็นศูนย์เรียนรู้ เพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นนะครับ มีดของช่างว่อนนั้น ผมได้แจ้งแก่คุณครูของโรงเรียนว่า ช่างว่อนนั้นหาชีวิตไม่แล้ว เพราะฉนั้น มีดของช่างว่อนก็จะเป็นของหาคนทำไม่ได้และเป็นของหายาก จึงขอให้ยังคงเป็นสมบัติของลูกหลานช่างว่อนที่โรงเรียนนำเป็นจัดแสดงเพื่อเป็นการศึกษาเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นและความเป็นหนองบัวในอีกมิติหนึ่งไว้นะครับ