สวัสดีค่ะ

ชื่อบันทึกมีความรู้สึกในทางลบนะคะ  เหมือนเป็นคำถามที่ไม่ต้องก่รคำตอบ  แต่แอบแฝงกาต่อว่าอยู่ในที

ขอชื่นชมลูกสาวน่ารักมากค่ะ "ขอให้มีความสุข มีสุขภาพสมบูรณ์ และเป็นเด็กดี" ค่ะ

คนเรามีเวลาเท่ากันทุกคนค่ะ วันละ ๒๔ ชั่วโมงเหมือนกัน  แต่ต่างกันที่ใครจะมีความสามารถในการจัดการได้ดีกว่า

การเขียนบล็อก  ถือเป็นการแสวงหาความรู้  สมัยก่อนพี่คิมเรียนหนังสือต้องถ่อสังขารนั่งรถไปค้นคว้ายังห้องสมุดมหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ในกรุงเทพนะคะ

วัยเด็ก  พี่คิมถูกบังคับให้เขียนไดอารี่และจดบันทึกค่ะ  ไดอารีพ่อแม่ไม่ได้มาอ่านหรืออาจแอบอ่าน  ส่วนบันทึกก็เขียนว่าวันนี้ทำอะไรมาบ้างส่งให้พ่อแม่อ่านเป็นการแลกค่าขนมค่ะ

ไม่มีใครอยากสนใจเรื่องราวในอดีต  แต่บางเรื่องประทับใจ  และบางเรื่อสามารถทำให้มีปัจจุบันนะคะ  เพียงแต่เราไม่นำอดีตมาตัดสินปัจจุบันตามที่ศาสนาได้สอนไว้  และให้เราอยู่กับลมหายใจค่ะ

หากเราจัดการหรือบริหารเวลาได้เหมาะสม  ก็ไม่ได้ทำให้เสียเวลา  กลับได้ความคุ้มค่าของเวลาที่เสียไป

เดิมพี่คิมก็ไม่มีทักษะในการเขียนสักเท่าไร  พอเขียนไป ๆ ก็ได้รับการพัฒนา  จากเพื่อน ๆ และกัลยาณมิตรที่มาแลกเปลี่ยน  สามารถต่อยอดความคิดได้

อย่างเช่นเม้นท์นี้  เดิมจะไม่กล้าเม้นท์ใครด้วย เพราะกลัวภูมิความรู้ไม่ถึงระดับ  แต่เนื่องด้วยสังคม gotoknow ไม่มีการแบ่งชนชั้นค่ะ

ขอขอบพระคุณที่ให้โอกาสแลกเปลี่ยนค่ะ