สวัสดีครับ..ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจนะครับ...
ผมเชื่อว่า เราต่างล้วนเรียนรู้จากกันและกัน และเติบโตจากกันและกันด้วยเหมือนกัน...
กรณีของแผ่นดิน ก็คงเป็นไปในทำนองนั้น กลัวก็แต่เขาจะโตเร็วเกินไป เพราะชีวิตส่วนใหญ่รายล้อมไปด้วยผู้ใหญ่ กลัวเหลือเกินว่า วัยวันของความเป็นเด็กจะเลือนหายไปจากตัวเขา เพราะทุกวันนี้ก็เห็นได้ชัดว่า เขาพูดจาในแบบผู้ใหญ่เลยทีเดียว...
ขอบคุณครับ