ยิ้มเบา ๆ ให้ความหมายของการมีชีวิต ที่ชื่นชมศิลปะของอาจารย์กมล ได้เป็นอย่างดี เลยนะครับอาจารย์

…

ขอบคุณ บันทึก ที่นุ่ม อิ่มไออุ่น ละมุนละไม... ดีแท้