เราต้องกล้าหาญพอที่จะบอกว่าผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นนั้นคืออะไรบ้าง..ดีอย่างไร ไม่ดีอย่างไร บรรลุอย่างไร และไม่บรรลุประเด็นใด...
สิ่งสำคัญที่อยากชวนให้ทุกคนหันกลับมาถอดบทเรียนก็คือ กว่าจะได้ผลลัพธ์เช่นนั้น เราต้องคิดและทำอย่างไรกันบ้าง วิธี หรือกระบวนการที่ว่านั้น เคลื่อนในระดับปัจเจกกี่มากน้อย เคลื่อนในระดับทีมหรือองค์กรแค่ไหน...เจอวิกฤตใด และถูกคลี่คลายด้วยกระบวนการใด...
แน่นอนครับ, ผลลัพธ์ที่ได้ชัดที่สุดก็คือบรรยากาศของความสุขที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้น แต่เราก็คงไม่เพลินหลงกับผลลัพธ์นั้นจนลืมที่จะถอดบทเรียนว่า กว่าจะได้ผลเช่นนั้น มันต้องทำอะไรและอย่างไรบ้าง...
บางที ได้เวลาแล้วกระมังกับการต้องนั่งลงจับเข่าคุยกัน เพื่อ "ข้ามให้พ้น" ...
ฝากคำถามว่า ถ้าพูดถึงการเปิดหอพัก...คุณคิดถึงอะไรบ้าง คำถามง่าย แต่ต้องใช้หัวใจตอบ คำตอบที่ได้ ก็อาจหมายถึงภาพลักษณ์และอัตลักษณ์ของกิจกรรมนี้ด้วยเหมือนกัน
ขอบคุณครับ