ท่านอาจารย์สมภพ ที่นับถือครับ

ผมจำได้ว่าตอนที่ผมเรียนโทอยู่เมื่อประมาณ ๕ ปีที่แล้ว อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ของผม (ท่าน รศ.ดร.สมพร  ไชยยะ) ท่านกล่าวกับพวกเราไว้ว่า "การที่พวกเรามาพบกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน" ทุกวันนี้ผมยังจำสิ่งที่ท่านสั่งสอนไว้ได้อย่างดี และผมก็เชื่อครับว่าทุกอย่างที่มีวิถีโคจรมาเจอกัน มันต้องมีเหตุที่สอดคล้องร่วมกันมาในอดีต แต่ความสำคัญอยู่ตรงที่ว่าเมื่อมีเหตุให้มาพบเจอเป็นเพื่อนกันแล้ว เราจะรักษาไมตรีจิตและสิ่งดีๆที่ประทับใจกันไว้ตลอดไปได้อย่างไร เพราะวันหนึ่งพวกเรารู้ดีว่า เรามีภารกิจ เราต้องแยกจากกันไปทำในภารกิจความรับผิดชอบของแต่ละคน แล้วผมก็ค้นพบว่าความจริงใจต่อกันเท่านั้นครับเป็นสิ่งที่รักษามิตรภาพให้ยั่งยืนได้ ไม่จำเป็นต้องพบเจอกันบ่อยๆแต่พลังแห่งจิตใจที่มีแต่ความบริสุทธิ์ให้แก่กันจะเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวเกาะเกี่ยวพวกเราเอาไว้ตลอดไปครับ

"ในยุคแห่งเทคโนโลยีข่าวสารที่ไร้พรมแดน ไร้ขีดจำกัด การมี "มิตรแท้" เพียงคนเดียวนั้น ย่อมดีกว่าการมี "มิตรเทียม" เป็นแสนเป็นล้านคนครับผม

ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้แสดงความคิดเห็นครับ