สวัสดีครับครู ภาทิพ

(ชอบอย่างแรง....มีที่มารึเปล่าคะ??

"เป็นควายอย่าเลือกหญ้า

เป็นปลาอย่าเลือกเหยื่อ

เป็นเรืออย่าเลือกสินค้า

 เป็นนักพัฒนาชุมชนอย่าเลือกงาน")

ผมอยู่กับคนเฒ่ามาตลอด คนเฒ่าชอบเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟัง เพื่อนๆที่เลี้ยงควายด้วยกันฟังคนเฒ่าเล่าความหลังมันบอกว่าคนแก่ขี้โม้ชอบหกให้เด็กฟัง เช่นว่าเรื่องงูเหลือมยักษ์ นอนจำศิล พรานไปล่าสัตว์นั่งบนหลัง งูเหลือมนึกว่าขอนไม้ เข้าพร้า ฟันเลือดออกจึงรู้ว่าเป็นงู โตขึ้นมา ได้มีโอกาสอ่านเรื่องเพชรพระอุมา เป็นบางตอน(สมัยนั้นหาหนังสืออ่านยาก คนที่มีหนังสืออ่านต้องเป็นระดับครู)จึงจินตนาการว่างูเหมือมยักษ์น่าจะมีจริง ตอนนี้ซื้อเพชรพระอุมาชุดใหญ๋หลายพันบาท (ยอน)ให้เด็กอ่านเด็กยังไม่สนใจ เหมือนที่เพื่อนผมบอกว่าคนแก่ขี้โม้แบบนั้นเลย

มาถึงประเด็นที่ถามว่ามีที่มาหรือเปล่า   ตอบว่าตอนแรกๆที่ได้ฟังคนแก่(แหลง)ชอบเพราะมันคล้องจอง มาตอนหลังจึงได้รู้ความหมาย เช่นว่า ...คำสั่งพญา ไขปลา ดอกม่วง ...กินเหล้าทีไห ไถนาทีงาน ขึ้นศาลปีหน  ...เรื่องกินเรื่องอยู่ไครไม่สู้พ่อ เรื่องพายเรื่องถอพ่อไม่สู้ใคร ....เขม้า บ้าหญิง ยิงปืน ...เรื่องกินเรื่องใหญ่ เรื่องตายเรื่องกลาง เรื่องหรางรื่องรอง หรือหรือเรื่องต่างคนต่างไปทำของเอง ในการใช้เด็กให้ไปทำงาน ผมมักใช้แบบคนแต่แรก ว่า" ไปต๊ะ เรือคนลำ พายคนดอก น้ำคนบอก ตักใสคนไห เด็กมักไม่เข้าใจ ผมก็ใช้คำใหม่ประยุกต์ให้เป็นปัจจุบั้นสั้นๆแบบวัยรุ่นว่า...ไปต๊ะ คอนเวิร์ด(ทางใครทางมัน)555555555