มีคนเคยบอกค่ะว่า พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง  ปรากฎว่าคนเรานี้ไม่ชอบแสดงความคิดเห็นใดๆ ในที่ประชุม (แต่ในใจนั้นฟังอย่างคิดวิเคราะห์ แบ่งถูกแบ่งผิดไปเรียบร้อย)

แต่เมื่ออยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตนั้นคนเหล่านี้กลับกลายหน้ามือเป็นหลังมือประชดประชนด้วยภาษาได้ถึงพริกถึงขิงค่ะ เด็กรุ่นใหม่หลายคนที่รู้จักเป็นเช่นนี้ค่ะ

สุนทรียสนทนาในโลกอินเทอร์เน็ต คือ สิ่งที่คนเรานี้ต้องรู้จักเรียนรู้ค่ะ 

ขอบคุณค่ะ

จันทวรรณ