สวัสดีครับ คุณจ๋า

จะว่าไปแล้วภาษาสันสกฤต คงจะเป็นเสียงมาตรฐาน สำหรับการประดิษฐ์อักษรกลุ่มพราหมีนั่นแหละครับ

คือ ไล่ตั้งแต่ฐาน คอ เพดาน ศีรษะ ฟัน ริมฝีปาก ลงมา

ส่วนชนิดเสียงก็ไล่ในวรรค ตั้งแต่ unasp.vl, asp.vl, unasp.vd, asp.vd และ nasal

ภาษาสันสกฤต ก็วุ่นวายแบบนี้แหละครับ ;) ไม่ว่าจะใช้อักษรไหนก็ กำหนดเสียงประจำอักษรเอาไว้

ดังนั้น ไ่ม่ว่าอักษรไหน ก็ออกเสียงแบบเดียวกัน

เช่น ถ้าใช้อักษรไทย ท ก็ต้องออกเสียง d

คือ อักษรแต่ละตัว ก็แยกเสียงกันเลย ไม่มีเสียงซ้ำ รวมทั้ง ศ ษ ส ก็คนละเสียงกัน

ส่วนมากก็ออกเสียงแบบไทยๆ ครับ ดัดลิ้นแบบแขกก็เหนื่อย

แต่ถ้าพูดกับคนอินเดีย ก็ต้องเน้นหน่อย ไม่งั้นเขาฟังผิดไป

อย่าง โก กับ โค นี่ ลำบาก

(ถ้าสงสัยก็ถามมาอีกนะครับ ผมไม่แ่น่ใจว่าตอบตรงคำถามไหม)