หลังจากที่ดิฉันได้มีเวลาคิดเกี่ยวกับบันทึกข้างต้นก็เกิดความคิดขึ้นว่า ถ้าเราให้เด็กเขียนรายการหนังสือที่เขานำมาจากบ้าน ใส่ในตารางรวมของห้อง แล้วให้ผู้ยืมมาเขียนชื่อต่อท้ายว่าเล่มนี้ใครยืมบ้างแล้ว เราก็จะได้สถิติว่าเด็ก ชช. ๒ นิยมอ่านอะไรกัน ทั้งจากการนำมา และความแพร่หลายในการยืมด้วย

และถ้านำมาแยกเป็นเด็กหญิง เด็กชาย เราก็จะได้รู้อะไรเกี่ยวกับนิสัยการอ่านเพิ่มขึ้นอีก ซึ่งครูคณิตก็สามารถนำงานชิ้นนี้ไปสอนเรื่องการอ่านแผนภูมิได้อีก

ดิฉันเชื่อแน่ว่าหากครูสามารถนำเรื่องของการสร้างอุปนิสัยรักการอ่าน มาทำให้เป็นเรื่องเดียวกันกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ในชั้นเรียน เราคงจะได้เห็นอะไรดีๆ เกิดตามมาอีกไม่น้อยทีเดียว :)