สวัสดีครับ อ.JJ

ฮ่ะ ฮ่า ต้องถึงกับซือโจ๊วลงมา comment เอง หึ หึ

เรื่องนี้คงจะมีทุกโรงเรียนแพทย์ (มั้ง) โดยเฉพาะที่ที่อยู่ใกล้ๆที่เดินเที่ยว ม.อ.ก็มี Lotus อยู่แค่ฝั่งตรงกันข้าม แต่พวกในกทม.ก็คงจะยิ่งยุบยับกว่า

ขอลองวิเคราะห์แยกแยะ ตามอารมณ์ดูก่อน

เสื้อกาวน์แบบคลุม กับเครื่องแบบ

ถ้าแบบคลุมนี่ เห็นด้วยแน่นอนครับว่าใส่ออกไปเดินคงจะดูไม่ค่อยงาม ทั้ง fashion aspect และทั้ง function aspect โดยเฉพาะอย่างยิ่งคลุมยาวคร่อมเข่า แต่ที่เห็นใส่จะเป็นแบบของแพทย์ประจำบ้าน คือคลุมสั้นที่มักจะเห็นหมอสุภาพสตรีใส่ ข้างในเป็น office เก๋ๆและมีกาวน์สั้นคลุมอีกชั้นหนึ่ง ถ้าตัดหรือออกแบบดีๆจะคล้ายๆสูทออฟฟิสเลยทีเดียว แต่สีขาวเท่านั้่น

ประเด็นเสื้อคลุมคงจะเป็นเรื่องของความสะอาดมากที่สุด ส่วนเหมาะ/ไม่เหมาะ ตรงนี้เหตุผลจะกำกวมนิดหน่อย เพราะถ้าเป็นสูท office ที่ไหนๆ ก็ใส่เดินเที่ยวได้อย่างสง่างามทั้งนั้น ไม่ว่าจะของธนาคาร ของบริษัทเอกชน แต่กาวน์คลุมของแพทย์ที่คนอาจจะนึกถึงว่า เอ... มันเปื้อนเลือด เปื่้อนน้ำลาย เปื้อนเสมหะมามากแค่ไหน

อย่างที่เรียนให้ทราบ ถ้าเราทำเป็นเสื้อเพื่อหน้าที่จริงๆ และมันก็กันเปื้อนจริงๆ เราก็ไม่ควรจะใส่เสื้อเปื้อน Tb ไปกินข้าวหรือดูหนังอยู่แล้ว แต่บางคนก็อาจจะบอกว่ามันไม่ได้เปื่้อนอะไรเลย ทำไมจะใส่ไม่ได้

เสื้อกาวน์เดี่ยว (เครื่องแบบ) ไม่มีชั้นใน

ถ้าเราใส่เสื้อชั้นเดียวทำงานในโรงพยาบาลจริงๆ เราจะพบว่าไม่สะดวกหลายอย่าง และเสี่ยงต่ออนามัยของเราเองเยอะ ทางแก้ก็คือ ตามหอผู้ป่วยหรือที่ OPD ที่ทำงานที่มีความเสี่ยงเผชิญความสกปรกนั้น ควรจะมีกาวน์คลุม หรือเสื้อคลุมชั่วคราว ที่ใส่เฉพาะในสถานที่นั้นๆให้ พอออกมาก็ถอด เหมือนอย่างชุดห้องผ่าตัด หรือชุดในห้องรังสีเอกซเรย์ เสื้อเดี่ยวของเราก็จะได้สะอาดตลอดเวลา ไม่เปื้อนอะไร

ทีนี้ถ้าคนรังเกียจล่ะ?

รังเกียจนี่ ก็คงเป็นการรับรู้ของคนนั้นๆว่าเสืื้อแบบนี้ ใส่จาก รพ. มันน่าจะสกปรก มันน่าจะเปื้อนอะไรๆที่โสโครกโสมม แต่นีไม่ใช่การรับรู้เชิง logic มันมีการ downloading ประสบการณ์เก่า หรือการแปลความเก่าในระบบ all or none คือ "เสื้อกาวน์ = สกปรก" ขนาดที่ว่าเห็นชัดๆว่าเสื้อขาวจั๊ว กรีบโง้ง มีกลิ่นแอร์คอนดิชันติดมา แสดงว่านั่งทำงานใน office มาตลอดเช้า แต่เราเห็นเป็นเสื้อหมอปุ๊บก็อดคิดไม่ได้ว่ามันสกปรก

ถ้าเป็นแบบนี้ ปััญหาไม่ได้อยู่ที่เสื้อ แต่อยู่ที่การรับรู้

ทีนี้อาจารย์ถามว่าใส่เสื้อกาวน์ไปทานอาหาร และโชว์ ผมยังไม่ทราบว่าเป็นกลุ่มเสื้อคลุมหรือเสื้อเดี่ยวก็เลยฟันธงไม่ได้เรื่องความเหมาะสม แต่ถามว่าใครรับผิดชอบ อันนี้ง่ายนะผมว่า คนจะเป็นหมอ หรือกำลังจะเป็นหมอ น่าจะเป็นคนรับผิดชอบในอาภรณ์การแต่งกายของตนเองนะครับ ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่ ไม่ใช่ครู ไม่ใช่สถาบัน ไม่ใช่ประเทศไทย เป็นคนรับผิดชอบต่อเสื้อกางเกงชุดนี้ ก็ต้องคนใส่แหละครับ

สิ่งที่น่าสนใจแต่อาจจะยังไม่มีใครทำวิจัยตอบก็คือ คนส่วนใหญ่/ส่วนน้่อย เมื่อเห็นเสื้อกาวน์ เขาคิดถึงเรื่องความสกปรกหรือเรื่องอะไรกัน?

แน่นอน การเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาออกข้างนอกก็ดูเหมือนจะแก้ปัญหาได้หมดทุกอย่าง แต่จริงหรือ? เพราะที่เรากำลังอภิปราย ไม่ได้เป็น "fact" ว่าชุดมันสกปรกหรือสะอาด แต่เป็น "perception" ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญ การสื่อสารจากองค์กรไปยังตัวผู้ปฏิบัติงานก็สำคัญ ที่เราจะต้่อง balance สมดุลของการรักษาความลับและระเบียบปฏิบัติ และที่สุดแล้ว เราก็เลือกจาก best choice ณ ขณะนั้นๆได้แค่นั้นเอง