เห็นตอนเเรกที่ยังไม่อ่านตอนท้ายว่าอยู่ห่างจากเราถึง 500 km กำลังคิดว่าน่าจะนัดมาเจอกันหน่อยค่ะอาจารย์ เเต่ว่าพอเห็นระยะทางเเล้วคงจะไม่ไหว กุ้งคิดว่าสิ่งที่เราน่าจะค้นหาต่อคือ เเหล่งสนับสนุนค่ะ ว่าเขามีใครที่อยู่เคียงข้างหลังจากที่ลูกเสียชีวิต อีกอย่างคือ ผลกระทบที่เกิดจากการสูญเสียมากน้อยเเค่ไหน ลูกเป็นลูกคนเดียวหรือเปล่า background เขาเคยมีโรคหรืออาการทางจิตหรือเปล่าคะ การคิดฆ่าตัวตายอาจเป็นเพียงความคิด ที่เวลาหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเก่าๆ เมื่อครั้งลูกยังมีชีวิต กุ้งเคยเจอพ่อแม่ที่เขาคิดฆ่าตัวตาย แต่เมื่อคิดได้ว่ามีลูกอีกคนที่ต้องดูแล ความคิดนี้ก็หายไป เหมือนกับว่าเขามีความหวังใหม่กับลูกคนที่เหลือค่ะ แต่ถ้าประเมินได้ว่ามีอาการซึมเศร้ามาก่อน อันนี้อาจต้องระวัง การทานเหล้าก็อาจเป็นทางออกในช่วงแรก แต่อาจเคยแก้ปัญหาหรือหาทางออกของปัญหาด้วยวิธีนี้ก็ต้องค่อยๆ ดึงเขาออกมา สำคัญคือต้องมีคนอยู่เป็นเพื่อนนะคะ ไม่แน่ใจว่าเขามีสามีอยู่ด้วยหรือเปล่า ถ้าเขานับถือพุทธอาจจะง่าย เพราะคนไข้กุ้งกลุ่มสูญเสีย 100% ใช้ธรรมะเยียวยา ฟังธรรมะ เข้าวัด ได้ทำบุญตักบาตรให้ลูกกิน(คนอิสานเรียกอย่างงี้ค่ะ) จะช่วยให้คลายเศร้าได้เร็ว หรือบางคนทำเครื่องหมายไว้คนอิสานจะใช้ถ่านดำป้ายไว้(เเต้มไว้ ภาษาอิสาน) เพื่อเป็นเครื่องหมายให้ทราบว่าถ้าเกิดอีกขอให้ติดมา ไม่น่าเชื่อค่ะว่าบางคนพอรู้ว่าลูกไปเกิดเเล้ว จะรู้สึกหมดกังวล  คนนี้พึ่งจะ 2 เดือนคงยังต้องติดตามอย่างใกล้ชิดนะคะ