สวัสดีค่ะอาจารย์ ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ
- ดีใจมากค่ะ ที่อาจารย์มาร่วมให้กำลังใจครูอ้อยในครั้งนี้.....บันทึกของครูอ้อยเขียนได้ตรงจุดมุ่งหมายเลยนะคะ ที่บรรดาญาติสนิทใน G2K เข้ามาทักทายและให้กำลังใจ
- ครูอ้อยเชื่อในเรื่องของการเก็บกด และระบายค่ะ หากระบายมากเกินไป ก็จะเป็นการก้าวร้าว จนดูน่าเกลียด และครูอ้อยก็ต้องทำอารมณ์ให้เยือกเย็น มองอะไรเป็นตลกน่าขำ ตามอุปนิสัยเดิมของครูอ้อย ใช่ไหมคะ
- อาจเป็นเพราะ จริตที่ใกล้จะเปิดภาคเรียนและกลัวขึ้นมาว่า จะต้องมาพบกับปัญหาที่ค้างคา จริงๆแล้ว ....ไม่ใช่กลัวพวกเขานะคะ แต่ไม่อยากเอาเวลาอันมีค่าของเราไปหยุด สะดุดคิดในเรื่องที่ไม่สร้างสรรค์ ครูอ้อยยังมีเรื่องที่ต้องคิด และพัฒนาอีกมากมาย อารมณ์ตรงนี้เอง จึงได้เกิดบันทึกนี้ขึ้นมาค่ะ
ขอบพระคุณอาจารย์มานะคะ ที่ยกตัวอย่างที่ไม่ค่อยจะเข้าใจ แต่พยายามเข้าใจมาให้ครูอ้อยขบคิด
ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ