สวัสดีค่ะ
ระยะนี้มีเวลาเป็นตัวของตัวเอง ก็นำไดอารี่เก่า ๆ มาอ่าน ถูกบังคับให้จดบันทึกตั้งแต่ชั้นประถมค่ะ
ย้อนอดีตคล้าย ๆ กันค่ะ นึกถึงเพื่อนชายคนหนึ่งร้องเพลงเขมรไทรโยคได้ไพเราะมากค่ะ เพื่อนคนอื่นจะตะโกนตอน...ประพาส...เพราะเป็นชื่อของพ่อเพื่อนอีกคน
หนังกำลังภายในชอบดูกันมากนะคะ แล้วนักเรียนชายก็มาแสดงเหาะเหินเดินอากาศเช่นเดียวกันค่ะ
ฝากเพลงโปรดตอนเด็กค่ะ เพลงลาวคำหอม เป็นเพลงไทยเดิม ประพันธ์โดยพระยาประสานดุริยศัพท์
- ยามเมื่อลมพัดหวน ลมก็อวลแต่กลิ่นมณฑาทอง
- ไม้เอยไม้สุดสูง อย่าสู้ปอง ไผเอยบ่ได้ต้อง แต่ยินนามดวงเอย
- โอ้เจ้าดวง เจ้าดวงดอกโกมล กลิ่นหอมเพิ่งผุดพ้น พุ่มในสวนดุสิตา
- แข่งแขอยู่แต่นภา ฝูงภุมราสุดปัญญาเรียมเอย
- โอ้อกคิดถึง คิดถึงคะนึงนอนวัน
- นอนให้ใฝ่ฝัน เห็นจันทร์แจ่มฟ้า
- โอ้อกคิดถึง คิดถึงคะนึงนอนวัน
- นอนไห้ใฝ่ฝัน เห็นจันทร์แจ่มฟ้า
- ทรงกลด สวยสดโสภา
- แสงทองส่องหล้า ขวัญตาเรียมเอย
- ทรงกลด สวยสดโสภา
- แสงทองส่องหล้า ขวัญตาเรียมเอย
เพลงสุนทราภรณ์นั้นโรงเรียนเปิดทุกเช้า เมื่อเราเข้าไปในโรงเรียนก็จะได้ยินทุกวันค่ะ...กลิ่นดอกโศกชวนดม พรานทะเล พี่รักเจ้า ฯลฯ ทำให้ในรุ่นมีนักร้อง "บางคู่จีบกันได้ก็เพราะเพลง" เราเรียนโรงเรียนเอกชนสหศึกษาค่ะ
ขอขอบคุณกับการระลึกย้อนอดีตค่ะ