กราบนมัสการพระคุณเจ้าพระอาจารย์มหาแลครับ

ข้อมูลชุดนี้ เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจและน่าประทับใจมากอย่างยิ่งในหลายแง่เลยนะครับ ทั้งวิธีไปหาและรวบรวมได้อย่างไม่มีกะเกณฑ์หรือรูปแบบที่เจาะจงล่วงหน้า ซึ่งมีความเป็นธรรมชาติและกลมกลืนกับวัฒนธรรมการไปมาหาสู่กันของผู้คน โดยเฉพาะสังคมไทยในชนบท

ในมุมมองของผมนั้น หากไม่ใช่พระคุณเจ้าแล้วก็เชื่อว่ายากที่จะได้เรื่องราวที่มีคุณค่าต่อสังคมมากอย่างนี้มาเผยแพร่ต่ออีกในสื่ออย่างเวทีคนหนองบัวนี้ ประการแรกเลยก็คือ เนื่องจากเป็นเรื่องราวของบุคคลและของสังคม ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม แต่หากทำให้เป็นงานตามหน้าที่หรืองานของหน่วยงาน ก็เชื่อว่ายากที่จะมีหน่วยงานใดเห็นความสำคัญและเห็นความเกี่ยวข้องโดยตรง และประการที่สอง ดูรูปการณ์และการมีความหมายต่อบุคคลทั้งป้าหมออรุณและป้าหมอหนิมแล้ว การที่ท่านจะถ่ายทอดและมอบให้แก่ใครนั้น ย่อมขึ้นกับการพิจารณาเป็นส่วนตัวของท่านอย่างสิ้นเชิง ซึ่งก็คงไม่มีใครที่จะอยู่ในสถานะอันเป็นที่เคารพนับถือ ได้ความไว้วางใจ และเชื่อมั่นว่าจะเป็นผู้นำไปทำให้เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม จากป้าหมอหนิมได้อย่างพระคุณเจ้า

เรื่องราวในบันทึกนั้น แม้นจะสั้นแต่ก็ครอบคลุมห้วงเวลาของพัฒนาการทางสังคมกว่า ๒ ทศวรรษ อีกทั้งเป็นบันทึกที่เพิ่งจะได้บันทึกเมื่อ ๓ ปีที่ผ่านมาของหมออรุณซึ่งท่านอายุได้ ๘๓ ปีแล้ว ผมไม่ทราบว่าการที่ได้ชื่อว่า History of My Life and Service นั้นเป็นชื่อบันทึกที่ท่านตั้งขึ้นเองหรือไม่ หากใช่ ก็สื่อสะท้อนถึงการบอกกล่าวถึงความผูกพันด้วยหัวใจของชีวิตคนคนหนึ่งที่ได้ดำเนินชีวิตต่างที่ต่างถิ่นของตนเอง

เรื่องราวของท่านคงทำให้คนหนองบัวและรอบข้าง รวมทั้งในที่อื่นๆที่ท่านได้เคยทำงานและใช้ชีวิต ได้รำลึกถึงกัน โดยเฉพาะในวัย ๘๓ ปีของท่านนั้น หากถือเอาตามคติคนไทย ก็ต้องเรียกว่าเป็นวัยอันงดงามและหมดสิ้นความสงสัยใดๆแล้วในสัจธรรมแห่งชีวิต เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ยังมีลมหายใจที่แม้นได้ปฏิบัติสันถวะทั้งโดยตรงโดยอ้อมอย่างไรก็มีแต่จะได้ความชื่นใจและเป็นความดีงามแก่ตนเอง เป็นความรู้และการเรียนรู้ทางสังคม ที่เจือด้วยความดีงาม ความงอกงาม ความกตัญญูกตเวทิตา และการบ่มสร้างคุณธรรมความเป็นผู้ให้แก่ส่วนรวม ทั้งของชุมชนหนองบัวและสังคมทั่วไป

ขอแสดงความชื่นชมและขอกราบอนุโมทนากับพระคุณเจ้าด้วยครับ