สวัสดีครับอาจารย์ณรงเดช
- เด็กคนเดียวที่ถูกปล่อยปละละเลยจากครอบครัวและโรงเรียน ก็จะเดินเข้าสู่วงจรแห่งปัญหาได้ง่ายและมีโอกาสสร้างความเสียหายให้กับสังคมได้มากมาย อย่างที่เราคาดไม่ถึง
- ถ้าโรงเรียนมีระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่เข้มแข็ง สามารถดูแลเด็กกลุ่มเสี่ยงได้เป็นรายบุคคลและให้การพิทักษ์ ปกป้อง คุ้มครองและช่วยเหลือได้อย่างทันเวลา ถูกวิธีและทั่วถึงจะช่วยป้องกันปัญหาสังคมได้ตั้งแต่ต้นทาง
- เมื่อเช้าวันนี้นายกรัฐมนตรีพูดเรื่องการศึกษาและการพัฒนาเด็กและเยาวชนได้ดี แต่คนที่จะสานต่อเจตนารมณ์ของนายก จะต้องขับเคลื่อนทั้งระบบ ไม่ใช่โยนความรับผิดชอบไว้ที่ครูเท่านั้น ระบบงบประมาณ ระบบการประเมินการทำงานของครู รวมทั้งต้องลดความเหลื่อมล้ำในเชิงโอกาสและคุณภาพของโรงเรียนด้วย
- เรื่องเด็กเป็นเรื่องของชุมชน ท้องถิ่น ที่จะต้องเป็นธุระในการพัฒนาส่งเสริมร่วมกับครอบครัว สถานศึกษาและสถาบันทางสังคมอย่างต่อเนื่อง จริงจัง
- ขอบคุณมากครับที่ให้เกียรติแวะเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้