- ผมคิดว่าพาวเวอร์พอยท์รวมเอาความสามารถของเครื่องฉายภาพข้ามศีรษะ เครื่องฉายสไลด์ และเครื่องฉายวิดีโอ เข้าไว้ด้วยกัน สุดท้ายเป็น "Killer Technology" ของเครื่องมือนำเสนอที่มีมาก่อนเหล่าน้น (ความคิดเรื่อง Killer Technology - เทคโนโลยีที่เกิดขึ้นมาเพื่อฆ่าเทคโนโลยีที่เกิดมาก่อน ผมนึกคำนี้ขึ้นมาจากการอ่านหนังสือของ Bill Gate ชื่อ The Road Ahead เมื่อหลายปีก่อน)
- ผมไม่เห็นด้วยกับการโทษ "เครื่องมือ" ยังไงก็ยังรู้สึกชื่นชมทีมงานออกแบบโปรแกรมตัวนี้อยู่มาก และชอบมากด้วยครับ
- ปัญหาอยู่ที่ "ผู้ใช้" มากกว่าครับ เวลาเดินผ่านหน้าห้องเรียนที่อาจารย์ใช้พาวเวอร์พอยท์สอน ก็ยังเห็นอาจารย์จำนวนมากฉายข้อความที่มีตัวหนังสือเป็นความเรียงเป็นหน้า ๆ (ก็ไม่ทราบว่าถ้าเป็นอย่างนี้ เปิด Word ขึ้นมาเลย หรือแจกชีทให้ไปอ่านกันเองไม่ดีกว่าหรือ) อันนี้เป็นปัญหาของมหาวิทยาลัยที่ไม่ฝึกอบรมอาจารย์เรื่องการสื่อสาร การใช้เครื่องมือ
- เห็นด้วยกับคุณหมอวัลลภทั้งสองประการ (ข้อแรกคือการใช้ bullet นั่นเอง)
- เห็นด้วยกับคนอื่นๆ ด้วยที่ว่าคนที่ใช้แล้วได้ประโยชน์(ไม่น่าเบื่อ - ไม่เครียด -ไม่บี้สมองให้ทำงานหนักเกินเหตุ) มีมากมาย ผมยังเชื่อด้วยว่าคนส่วนใหญ่มี common sense ในการใช้ นักศึกษาผมหลายคนใช้ฉายภาพล้วนๆ ด้วยซ้ำไป (เห็นด้วยกับคุณบ่าววีร์ว่าพูดตรงประเด็นนี้) เครื่องฉายสไลด์สมัยก่อนก็ใช้ฉายภาพ คนฉายอธิภาพภาพ (เนื้อหาสาระอยู่ที่คำพูดว่าจะชี้ประเด็นอะไรในภาพ)
- ตัวพาวเวอร์พอยท์เองเขาก็ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับฉายให้ "อ่าน" อยู่แล้ว ไม่ใช่หรือครับ คุณณรินทร์ ทำงาน HCI ก็สังเกตได้ว่า Template ที่เขาทำมาให้เลือกใช้ อีกทั้งเครื่องมือต่างๆ ก็ล้วนสำหรับการนำเสนอทั้งหัวข้อ(ประเด็นที่จะเสนอ) แผนภูมิ ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว เสียง ฯลฯ
- การที่เราสามารถค่อยๆ เปิดประเด็นขึ้นมาได้ทีละประเด็น ประเด็นที่ยังไม่ถึงปิดไว้ก่อน ก็จำเป็นในบางโอกาส เช่น ใช้ถามผู้ฟังได้คิดก่อนว่าลำดับต่อไปคือคืออะไร