สวัสดี ครับ อาจารย์วิรัตน์

มาอ่านบันทึกนี้แล้ว...รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง จริง ๆ นะครับ อาจารย์

บทกลอนที่อาจารย์มาช่วยขัดเกลา

อ่านแล้วได้ อารมณ์ และความรู้สึกเพิ่มมากขึ้นนะครับ

ผมแต่ง..ตามประสา บทกลอนออกจากความรู้สึกที่ได้รับมาจากบันทึกที่อาจารย์เขียนเชื่อมโยงเอาไว้

ทางกลอนที่ได้อารมณ์ แรงบันดาลใจ นั้นเกิดจากความรู้สึกร่วมที่อยากเข้ามาร่วมวงด้วย ...ภาษาปักษ์ใต้เค้าว่า ต่อกลอนสด มันได้แรง!!อย่างที่อาจารย์ว่า จริง ๆ ครับ ฮึกเหิม และอิ่มเอิบ

ผมมีความรู้สึกนะครับว่า..ตัวจริงของอาจารย์ก็ไม่ต่างจากภาษาที่อาจารย์ถ่ายทอดมาเลย นะครับ ..เรียบง่าย ติดดิน เป็นกันเอง น่าเข้าใกล้(ในความหมายที่ผมพูดถึง คือมีเสน่ห์!นั้นเอง)

มาเดานะครับว่า...เวลานี้อาจารย์คงมีความสุขอยู่กับการพักผ่อน

ขอให้วันผักผ่อนของอาจารย์ เป็นวันที่สร้างพลังใจและพลังกาย ที่จะลุกขึ้นมาทำประโยชน์ให้กับสังคมที่อาจารย์รัก ..ไปนาน ๆ  นะครับ

ด้วยความเคารพรัก