สวัสดี ครับ อาจารย์วิรัตน์
ไม่อยากเชื่อเลยครับว่า...ความอบอุ่น ในชีวิตบนโลกใบนี้
เกิดขึ้น...บนโลกเสมือน ได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ
...
หากความรักที่เกิดขึ้นกับคนรอบข้างได้นั้น สิ่งอื่นใดย่อมมาก่อนคือ การรู้จักที่จะรักและเผื่อแผ่คำว่ารักถึงสิ่งรอบกาย...ของคนคนหนึ่ง
ดุจดังพลังชีวิต ที่เชื่อมโยงถึงกัน ด้วยสภาวะใดก็ตาม สภาวะที่มิอาจปฏิเสธได้ว่า...มีอยู่จริงในสากลโลก
ภาษาเขียน ภาษาภาพ สามารถแทนคำพูด...เป็นพลังที่งดงามแห่งชีวิต
การกล่าวคำว่าขอบคุณ จึงเป็นถ้อยคำที่ธรรมดาเกินไป
...
หากสังคมบนโลกเสมือน มีจิตวิญญาน เฉกเช่น บันทึกที่ผมได้เห็นอยู่ตรงหน้านี้แล้ว
จิตวิญญาน....เช่นนี้แหละคือขุมพลังชีวิตที่สัมผัสได้จริง เป็นแรงบันดาลใจ และความงอกงามของการใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ อย่างมีค่ายื่งนัก
และผมขอบมอบสื่งที่ผมรู้สึกและสัมผัสได้
เราต่างเป็นชีวิตกันและกัน
ต่างเป็นความบันดาลใจ
เพื่อความงอกงามของชีวิต
อรรถรสของถ้อยคำ.... ที่เดินทางสู่ชีวิต เกิดพลัง และแรงบันดาลใจ ได้อย่างจัง
...
และขอบมอบแรงบันดาลใจที่ผมได้รับ กับคืนสู่ผู้ให้....และผู้เข้ามาอ่านบันทึกแห่งจิตวิญญานบันทึกนี้ .... ให้รู้สึกถึงพลังแห่งชีวิตเช่นผม
