สวัสดีครับ อ.ปวีณา <table border="0"><tbody><tr>
|
|
</tr></tbody></table><ul>
ภาพเขียนหรือแม้แต่รูปปั้นที่กล่าวถึงล้วนเป็นกุศโลบายในการสอนสั่งผู้คน ซึ่งทุกวันนี้อาจมีบทบาทน้อยลงไปบ้าง แต่ก็ยังถือว่ามีความสำคัญอย่างมาก
ล่าสุดน้องแดนไทมานั่งดูภาพแกยังรู้เลยนะครับว่าเป็นต้นงิ้ว หนามแหลม และคนเหล่านั้นเป็นคนไม่ดี, เข้าใจว่าบุญผะเหวดที่ผ่านมาแกคงรับรู้จากผ้าผะเหวด ซึ่งไม่ปู่ก็ย่าคนใดคนหนึ่งคงเล่าให้ฟัง
ขุนช้างขุนแผน...คือ วรรณคดีแห่งหัวใจของผม...มีความเป็นไทยที่ชัดเจนและควรค่าต่อการศึกษาและใส่ใจเป็นยิ่งนัก
ผมท่องจำบทกลอนเรื่องยาวของขุนช้างขุนแผนได้หลายบท...รักและประทับใจมาจนบัดนี้
สุพรรณบุรี เป็นจังหวัดในฝันที่ผมชื่นชอบและใฝ่ฝันจะไปเยือนสักครั้ง...แต่ยังไม่มีโอกาสอันดี...
ขอบคุณนะครับ...ที่แวะมาแบ่งปันความดีงามในบันทึกนี้
</ul><p> </p><p> </p>
