สวัสดีครับ คุณกาเหว่า <table border="0"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p>ผมมีความฝังจำกับสิ่งเหล่านี้มาตั้งแต่เด็ก  แต่ก็ไม่มีความรู้ใดมากไปกว่าการรับรู้จากสิ่งที่เห็นในวัยเด็กหรอกนะครับ…เพียงแต่รู้สึกรักและผูกพันอย่างสนิทเป็นสำคัญ   แต่เมื่อมีโอกาสผมก็ตั้งใจที่จะเขียนถึงเรื่องเหล่านี้อย่างจริงจังสักหน..</p><p>ทุกวันนี้ยังฝากคุณพ่อให้เก็บรักษาผ้าผะเหวดผืนเก่าของวัดไว้เป็นอย่างดี  ส่วนผืนใหม่ก็พ่อนั่นแหละครับเป็นผู้นำไปถวายวัดเมื่อ 2 ปีที่แล้ว</p><p>กรณีที่ฝรั่งนำผ้าผะเหวดไปดัดเปลี่ยนเป็น “ผ้าม่าน”  หรือฉากกั้นนั้นผมมอง 2 มุมเสมอว่า (1)  เสียดายที่คนไทยหรือชาวบ้านไม่เห็นความสำคัญ หรือไม่ก็ไม่รู้จะดูแล หรืออนุรักษ์อย่างไร  หากมีความรู้มากกว่านี้พวกเขาอาจดูแลได้ดีกว่าที่เป็นอยู่  หรือไม่ก็บริจาคเข้าสถานศึกษาให้จัดเก็บก็น่าจะดีไม่ใช่น้อย..(2)  เสียดายที่สิ่งเหล่านี้ตกไปอยู่ในมือของคนต่างชาติ  แต่อีกมุมหนึ่งก็เป็นการเผยแพร่ต่อชาวโลกเหมือนกัน..และถ้าฝรั่งเข้าใจในแก่นแท้ของเรื่องราวและวัฒนธรรมก็น่าจะดีไม่น้อย…</p><p>ผมมอง 2 มุม 2 ด้านเสมอ…..แต่เป็นผม…ผมไม่ขายไปหรอกนะครับ….</p><p> </p>