เรียน คุณสีลาภรณ์ ที่นับถือ

ผมต้องขออภัยที่นำเรื่องมาเขียนโดยไม่ขออนุญาตก่อน เพราะเห็นว่าเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ แบ่งปันความรู้ให้น้องๆศึกษานิเทศก์รุ่นหลังๆ ได้เห็นแบบอย่างของศึกษานิเทศก์รุ่นก่อนๆว่าท่านมีความเก่ง ความดี อย่างไร และศึกษานิเทศก์รุ่นก่อนๆทำไมได้รับการยอมรับ นับถือ มีเกียรติ มีศักดิ์ศรีอย่างมาก

ในฐานะที่ผมเป็นหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์ กรมสามัญศึกษา คนสุดท้าย เมื่อกระทรวงปรับโครงสร้างการบริหาร ทำให้หน่วย ศน. ที่ท่านอาจารย์หม่อมหลวงบุญเหลือและท่านอาจารย์ฐะปะนีย์ได้ก่อตั้งขึ้นมาต้องถูกยุบลง ถือเป็นความคับแค้นใจในสถานภาพของพวกเราอย่างยิ่ง

ผมจำได้ว่าผมได้จัดงานทำบุญหน่วยศึกษานิเทศก์ในปีหนึ่ง ได้ไปกราบเรียนเชิญท่านอาจารย์ฐะปะนีย์มาพบและให้โอวาทแก่พวกเรา โดยผมได้เดินทางไปรับท่านที่บ้าน ตอนนั้นท่านเริ่มเดินเหินไม่สะดวกแล้ว แต่ท่านก็ให้ความกรุณากับพวกเรา แสดงว่าท่านรักในวิชาชีพศึกษานิเทศก์มาก สมองและความจำของท่านยังเฉียบคม ท่านให้โอวาทแก่พวกเราได้อย่างประทับใจยิ่ง ผมยังจำวันนั้นไม่มีวันลืม

หนังสือในงานพระราชทานเพลิงศพมีคุณค่ายิ่งกว่าหนังสือใดใด หากได้เผยแพร่แก่ครูภาษาไทยก็จะเกิดประโยชน์อย่างกว้างขวาง ก็ขอขอบคุณมาอีกครั้งครับ