สวัสดีค่ะทุกท่าน ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนทั้งผู้คุ้นเคยและหน้าใหม่ๆที่เพิ่งพบกัน

พี่บางทราย น้องล่ะนับถือความเป็นผู้กว้างขวางรอบรู้ของพี่เจ้าค่ะ ไปแวะอ่านเรื่อง "กรุผ้าไหม100ปี" ของคุณอุบล ยังจดคำแนะนำเรื่องการใช้หญ้าแฝกใส่ในหีบผ้าไหม จะนำไปใช้และเผยแพร่ต่อไปด้วยค่ะ

เห็นพ้องกับพี่ทุกประการในเรื่องของการปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะที่ว่า

"ธรรมต้องคู่กับการดำเนินชีวิตปกติ"

มีเพื่อนมีการศึกษาดีคนหนึ่งเคยมีทุกข์มากๆจากความหลง เราก็รับฟัง ปลอบโยน ให้ข้อคิด และชวนให้เขาศึกษาธรรมเพื่อจะได้เกิดความเข้าใจในสัจจธรรมของชีวิต มองเห็นทุกข์และวิธีพ้นทุกข์ เขาตอบว่าเอาไว้ก่อน ให้หายยุ่งและจิตใจดีขึ้นก่อนแล้วจะลองทำดู งงไปเลยค่ะ หากโรคหายแล้วสบายดีจะกินยาไปทำไม?เราก็ไม่บังคับใครอยู่แล้ว ไม่โกรธด้วย รู้สึกสงสารและแผ่เมตตาให้ พบกันครั้งหลังๆเขาพูดว่าเขายังไม่คิดจะปฏิบัติอะไรหรอก  "เดี๋ยวชีวิตจะหมดรสชาต มีกิเลสบ้างก็มันดี" นี่แหละวิธีคิดของคนส่วนมากยุคนี้

คุณ me off ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ธรรมจะช่วยได้ในการทำงานอย่างที่มีคำพูดว่า งานก็ได้ผล คนก็เป็นสุข

อาจารย์JJ ขอบพระคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจเสมอค่ะ

คุณ sasinanda อยากอ่านประสบการณ์ปฏิบัติธรรมทั้งของคุณแม่คนสวยและลูกชายค่ะ การปฏิบัติธรรมเป็นประสบการณ์ส่วนตัวที่ไม่ซ้ำกัน ดิฉันคิดว่าวิธีการเข้าถึงความจริง ความรู้มีหลายวิธี น่าแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะคะ และหากคิดแบบKMก็จะไม่มีอะไรถูก หรือผิดแบบขาวกับดำ จะคอยอ่านนะคะ

การเข้าวัดอย่างน้อยเดินเข้าไปก็ได้ความสงบ นิ่ง เย็น ยิ่งหากได้พบได้เรียนรู้กับครูบาอาจารย์ดีๆจะพบความสุขทั้งภายนอกและภายใน เห็นด้วยค่ะว่าไม่มีทุกข์ ก็เข้าวัดได้ เหมือนไปรับวัคซีนกันโรคไว้ก่อน

BeyondKM อาจารย์ประพนธ์ตามมาแซวนะคะ คือว่าหากไม่เขียนอะไรบ้างจะรู้สึกละอายใจที่เป็นผู้รับสิ่งดีๆฝ่ายเดียว ที่เขียนก็ไม่ได้มีอะไรดีมากมายแต่คิดว่าเป็นสิ่งดีที่เป็นตัวเราที่เราสามารถให้ได้บ้าง ขอสารภาพว่านอกจากจะเป็นคนlowtech ทำอะไรเก๋ๆกับบล็อกอย่างคนอื่นไม่เป็น พิมพ์ภาษาไทยนี่ใช้ความพยายามจิ้มอย่างยิ่งยวด พิมพ์ช้ากว่าหอยทากเดินซะอีกค่ะ เลยคิดว่าอย่างน้อยเขียนบ่อยๆจะช่วยเพิ่มทักษะในการพิมพ์ (ตอนทำงานอยู่ คุณนายฯมีเจ้าหน้าที่ธุรการพิมพ์ให้ตลอด ตัวเองพิมพ์แต่ภาษาอังกฤษแบบสัมผัสซะด้วยค่ะ)