สวัสดีครับอาจารย์ กรเพชร

ตามท่านอาจารย์ โสภณมาครับ

คำผวนกับคนใต้ เป็นดูเหมือนคล้ายเป็นวิถีพูด ถึงไม่พูดผวนก็ต้องผวนคำเป็น ฟังคำผวนออก

สรรลี้หวน นวนิยายที่หลายคนได้อ่าน แต่งไม่จบเรื่อง ผมและคณะมาผวนต่อกันจนจบเรื่อง

สรรพลอด้วน แต่งมาล้อสรรพลี้หวน หลายคนยังไม่ผ่านสายตา มีอยู่ในหมู่คนชอบผวน ...

ยิ่งคำผวนสองชั้น คนที่ฟังกลับไปนั่งก็ยังมี

แต่ผวนเรื่องดีๆ ก็มีผวน ลอยกระทงคำผวน เราก็ร้องกันเป็นเพลง

"เว็ญพัน ละมะ ดองสิบเสือน น้องมันนาม ติงตะเล่ม

พวกเรา ทายหลัง ชิงหญาย สนิ่งกันจุก วัน ลงกะทอย

ลงลงกะทอย ลงลงกะทอย ลงกะทอย แก้วหลัน

ขอเชิญ แน้วก้อง ออกมา รงวำ รงวำ วัน ลงกะทอย

รงวำ วัน ลงกะทอย บงจะสุ่น ให้เรา ใส่จุก (ซ้ำ) นี้ก็สนุก

ว่าแต่ว่าอาจารย์ โสภณ ได้เจอคนใหญ่คนโตหรือยังครับ เรื่องคน ดุเมืองเพชรก็มีผวนหลายเรื่อง ...