สวัสดีครับ อ.ราณี <table border="0"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p>วันใดที่ไม่ได้ทำงาน นอนตีลังกาอยู่บ้านพักจะรู้สึกเปลี่ยว ๆ เหงา ๆ  เป็นที่สุด…เช่นเดียวกับเทศกาลสงกรานต์ที่ได้หยุดพักเป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 5 ปีก็รู้สึกวูบไหวอยู่บ้าง  หลังจากเคยชินแต่กับการทำงานในเทศกาลเหล่านี้….หอบหิ้ว ลูกๆ อยู่ตามเต็นท์บริการที่พักริมทาง…และลูก ๆ ก็สนุกไปกับงานของเราเหมือนกัน</p><p>ปีนี้โชคดีครับ…มีวันหยุดให้สัญจรไปตามที่ต่าง ๆ  ได้พบเห็นและสัมผัสกับหลายเรื่องที่เราห่างเหินมานาน</p><p>ขอให้อาจารย์มีความสุขมาก ๆ  นะครับ...เสมอไปและตลอดไป....</p><p>ขอบพระคุณครับ</p><p> </p>