สุดท้ายอาจจะกลายเป็นน้ำตาแห่งความปลื้มปิติไปก็ได้นะครับ หลังปอกหมดจด
อ่านแล้วนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่ง Knight with rusty armor ครับ เรื่องของอัศวินเกราะขึ้นสนิมเพราะไม่ยอมถอด ใส่ตลอดเวลา จนพอจะถอดกลับถอดไม่ออก ท้ายที่สุดเกราะเริ่มหลุดก็ต่อเมื่อน้ำตาหยดแรกไหลลงมาโดน นั่นคือหัวใจมนุษย์ที่แท้ถูกปลดปล่อยออกมา