สวัสดีค่ะ คุณยายธี

มาอ่านบันทึกดีๆค่ะ

"พ่อนกแม่นกมีเวลาเหลือเฟือให้กับความรักและศรัทราต่อตัวตนและลูกน้อย..แต่ในความเป็นมนุษย์กลับเริ่มสูญหายไป..เหมือนหางกบ" ได้แง่งามทางความคิดอีกแล้วค่ะคุณยาย

ขอบคุณค่ะ