อรุณสวัสดิ์ค่ะครูบาสุทธินันท์
- ครูอ้อยอ่านบันทึกนี้ของครูบาฯด้วยจดจ่อและลุ้นระทึกตลอดเวลา ท่านได้เขียนบันทึกจากประสบการณ์และความรู้สึกที่แท้จริง ทั้งขนทั้งเหงื่อทั้งน้ำตาของครูอ้อยได้ออกมาเพื่อบอกว่า...ท่านเป็นผู้ให้ที่แท้จริง ครูอ้อยได้คำคม ของท่าน จะมานั่งทอดหุ่ยไม่อินังขังขอบ
- เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ..เมื่อมีเวลาและโอกาส..จะไปชมเห็ดและปลูกต้นไม้เป็นที่ระลึก...นี่เป็นการบ้านข้อที่ 2 ของครูอ้อยนะคะ ห่างจากการบ้านข้อที่ 1..ถามว่า..ได้อะไรจากการไปสวนป่าพ่อครูบาสุทธินันท์
- รักษาสุขภาพนะคะ..ท่านเป็นที่รักของคนหลายๆคนรวมทั้งครอบครัวของครูอ้อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ