สวัสดีค่ะน้องkrugui Chutima

แต่ละภาษาเป็นเสน่ห์ของท้องถิ่นนั้น ๆ ถือเป็นเอกลักษณ์ค่ะ ยายคิมมีความสุขมากหากเจอเด็กอิสาน เด็กเหนือ เด็กใต้ เด็กสุพรรณ พูดภาษาของตนเอง

ต้นฉำฉา ภาษาอิสานเรียกสะโกค่ะ

เหรียญสิบสตางค์ เคยเห็นบ้านคุณย่าเก็บไว้ให้ลูกหลานดูค่ะ

เกี๊ยะ  ในเรื่องนี้หมายถึงรองเท้าที่ทำด้วยไม้ เหมือนชาวเวียตนามสวมใส่ค่ะ

เรื่องโหนต้นไม้ เคยกันทุกคนนะคะวรรณกรรมวัยเด็ก ไม่มีใครจะมาซนเท่ากับเด็กชาวค่ายฯ ค่ะ

ขอขอบคุณสำหรับเครื่องดื่มแก้วนี้นะคะ มากด้วยน้ำใจ อิ่มด้วยไมตรีค่ะ