สวัสดีค่ะ...คุณศรีทอง...
- ค่ะ ตอนแม่มีชีวิตอยู่ แม่ก็พูดแบบนี้ให้ผู้เขียนฟังค่ะ
- ความจริงจะเรียกว่า เดิมที ครอบครัวของผู้เขียนติดลบนะค่ะ
- คือ พ่อ - แม่ ต้องยืมเงินนอกระบบมา ทำให้เป็นหนี้เขา
- แต่ผู้เขียน + พ่อบ้าน ก็ช่วยกันไถ่ที่ดินคืนมาจนปัจจุบันปลอดหนี้สินกัน
- เรียกว่า "เคยลำบากมาค่ะ แต่ก็รอดมาได้"...
- และตั้งปฏิญาณไว้ว่า ต่อไปถ้าไม่มีตังค์จะไม่ขอกู้เงินนอกระบบเด็ดขาด
- ปัจจุบันผู้เขียนและพ่อบ้านก็ไม่ทำแบบนั้น ค่อย ๆ สร้างฐานะขึ้นมาเรื่อย ๆ ค่ะ
- ทำสิ่งใดก็เท่ากับกำลังของเราค่ะ
- มีหนี้สินก็รู้ว่าพอเกษียณแล้ว เราก็เป็นไทย เพราะตั้งเป้าหมายไว้อีกแค่ 10 ปี ลูกเรียนจบ ป.เอก ก็อีกประมาณ 5 ปี ค่ะ...
- ผู้เขียนดูแลพ่อ - แม่ มาตลอดเรียกว่าตั้งแต่ยังไม่ได้บรรจุเป็นข้าราชการเลยค่ะ
- เคยถามแม่ตอนที่มีชีวิตอยู่ว่า...ความจริงแล้ว ตัวลูกก็มีภาระ ค่าใช้จ่าย เยอะมาก
- แต่ทำไมถึง ยามที่เราไม่มีเงินเลย แต่ทำไมถึงเงินไม่ขาดมือ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผู้เขียนมีเงินเข้ามาอยู่เรื่อย ๆ ทำให้ไม่เดือดร้อน ยามจะไม่มี แต่พอถึงเวลาจริง ๆ จะมีทางหาเงินได้...ก็แปลกดีนะค่ะ...(สมัยก่อน ผู้เขียนเงินเดือนน้อย ก็จะค้าขายประกอบควบคู่กับอาชีพรับราชการด้วยค่ะ...เพราะลำพังเงินเดือนอย่างเดียว ไม่พอกินหรอกค่ะ...อาศัยมีหัวเรื่องการบริหารจัดการกระมังค่ะ...)...ทำให้เงินไม่ขาดมือ...
- แม่เคยบอกว่า...เป็นเพราะผู้เขียนดูแลพ่อ - แม่ ทุกอย่างไงค่ะ...แม้แต่การกินอยู่ + การเจ็บป่วย ของพ่อ - แม่... ถึงทำให้เงินทองไม่ขาดมือ
- ผู้เขียนก็ได้แต่ยิ้มค่ะ...เพราะคิดว่า เราเป็นพี่คนโตและเป็นลูก...นี่คือ...หน้าที่ของลูกที่พึงกระทำต่อพ่อ - แม่ไงค่ะ...
- อีกอย่างพ่อบ้านก็ไม่เกเร ไม่กระทำในสิ่งที่เจ้าชู้ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่หรือเล่นการพนัน แต่เป็นคนที่จริงจังต่อชีวิตค่ะ...กลัวตังค์จะไม่พอใช้อย่างเดียวเพราะยิ่งลูกโตเรียนสูงขึ้นก็ต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น...พ่อบ้านบอกว่า ไม่สามารถไปกระทำอย่างที่กล่าวมาข้างต้นได้เพราะเป็นห่วงลูก เกรงว่าไม่มีกะตังค์ส่งให้ลูกเรียนจบ ป.เอกได้ค่ะ...
- ถือว่าเป็นบุญเก่าของผู้เขียนด้วยกระมังค่ะ...
- และพ่อบ้านก็มีส่วนสนับสนุนให้ผู้เขียนได้มาเขียนประสบการณ์ ความรู้ในบล็อก gotoknow นี้ด้วยนะค่ะ...บอกว่า ถ้าเรารู้ เราควรบอก แนะนำ ให้คำปรึกษาแก่น้อง ๆ หรือคนที่เขาไม่รู้ หากเรารู้แล้วไม่ควรเก็บไว้กับตัวเพียงผู้เดียว ควรเผยแพร่ให้กับคนรุ่นหลัง ๆ ได้รับทราบ เพื่อเป็นข้อคิด หรือแนวทางในการดำเนินชีวิตและการปฏิบัติงานค่ะ จะมีประโยชน์กว่าเราเก็บไว้คนเดียว...ซึ่งเป็นการช่วยพัฒนาคนในสังคมให้มีความเข้มแข็งในการคุณภาพชีวิตไปด้วยค่ะ...
- นี่คือ...ชีวิตของครอบครัวเราค่ะ...
- ขอบคุณนะค่ะ...