สวัสดีค่ะ...คุณศรีทอง...
- ค่ะ เสียใจด้วยนะค่ะ...แม่ท่านจากเราไปในที่ที่ดีค่ะ...
- นี่คือ วัฏจักรของการเกิดมาเป็นมนุษย์ไงค่ะ ตอนแรกพี่ก็ทำใจไม่ค่อยได้หรอกค่ะ
- เกือบ 2-3 ปี เต็ม ถ้าใครพูดถึงเรื่องแม่...น้ำตาพี่จะเอ่อขึ้นมาทันที...จนพวกพี่ ๆ เพื่อน ๆ เขาจะรู้ทันที แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูดค่ะ...
- พยายามอย่าอยู่คนเดียวนะค่ะ...หาเพื่อนคุยบ้าง...เพราะจะทำให้เราคิดถึงแม่... พอคิดถึงแล้วเราจะร้องไห้...
- ค่ะ นี่คือ ความรักระหว่างลูกกับแม่ไงค่ะ...ต่อไปก็เป็นเวลาของเรา คือ ระเว่างเรากับลูกของเราค่ะ...
- ซึ่งเราก็ต้องรับช่วงต่อ เพราะเรามีลูกค่ะ...เขาถึงบอกว่า กงกรรมกงเกวียนไงค่ะ...
- แม่จากไป 10 กว่าปีแล้ว...แต่ก็ยังคิดถึงท่านอยู่นะค่ะ...ถ้าอยู่คนเดียวก็ยังร้องไห้อยู่ค่ะ...
- ขอบคุณนะค่ะ ที่แวะมาอ่าน...เป็นกำลังใจให้นะค่ะ...