ผมได้รู้จักเล็ก คาราบาว หรือปรีชา ชนะภัย มาตั้งแต่ร่วมกับวงคาราบาวยุคแรก ๆ ความรู้สึกตอนนั้นยอมรับตรง ๆ ว่าที่ติดตามดูเล็ก คาราบาวนั้น เพราะคิดว่าเขาคือแอ๊ด คาราบาว เพราะสมัยนั้นสื่อทางโทรทัศน์หรือหนังสือพิมพ์เสนอภาพข่าวเกี่ยวกับศิลปินทางด้านดนตรีน้อยมาก และทั้งเล็กและแอ๊ดดูเผิน ๆ หน้าตาก็คล้าย ๆ กัน จำได้ว่าเข้าไปดูหนังเรื่อง "หยุดหัวใจไว้ที่รัก" ที่เล็กแสดงกับ อนุสรา (แสดงเป็นสาวชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาเที่ยวเมืองไทย) ตอนหลังวงคาราบาวมาแสดงหนังด้วยกันเรื่องหนึ่งทั้งวง มีพงษ์เทพ กระโดนชำนาญแสดงด้วย ผมจึงแยกออกว่าใครเป็นเล็ก ใครเป็นแอ๊ด รู้สึกว่าจะเป็นเรื่อง "เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ" ชอบมาก ดูตั้งสองรอบเพราะมีเพลงคาราบาวฟังทั้งเรื่อง และได้รู้เบื้องหลังก่อนการตั้งวงด้วย โดยเฉพาะก่อนจะเป็นเพลง "เมดอินไทยแลนด์" มีการทดลองใช้เครื่องดนตรีไทยหลาย ๆ อย่างมาร่วม ตอนหลังตัดสินใจเปลี่ยนมาเป็นขลุ่ยจนฮิตติดหูเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายและยาวนาน ขอบคุณกก จีระเดชมากที่นำประวัติของเล็ก คาราบาวมาให้พวกเรารู้จักเพิ่มเติมในอีกแง่มุมหนึ่ง โดยเฉพาะเบื้องหลังของเสียงกีตาร์ที่ไพเราะ โดดเด่นนั้นเขามีเทคนิคการติดปิ๊กสำหรับดีดไว้ที่เล็บมือนั่นเอง แสดงว่าชีวิตของเขาคงจะขาดกีตาร์ไม่ได้ จนต้องนำปิ๊กมาเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของชีวิต เทคนิคนี้เหมาะสำหรับผู้ชอบเล่นกีตาร์แล้วหาปิ๊กไม่เจอหรือขี้ลืม ประมาณว่าลุกจากที่นอนปุ๊บ ก็สามารถหยิบกีตาร์มาดีดได้ทันที