ผมก็เพิ่งได้ทราบเหมือนกันครับ แล้วก็เพิ่งทราบว่าท่านตั้งไว้นานหลายปีแล้ว
แต่มอบทุนการศึกษาให้เด็กนั้นคุณครูทำมาแต่ไหนแต่ไรแล้วครับ อาจจะเป็นเพราะอย่างนี้ก็ได้ที่ทำให้ไม่ทราบว่าท่านได้ทำเป็นมูลนิธิ
ลูกศิษย์และคนหนองบัวทุกคนทราบกันดีว่า คุณครูอุดมเป็นผู้ที่เห็นคุณค่าของเงินและประหยัดมัธยัสถ์อย่างที่สุด คุณครูถีบจักรยานตลอดชีวิต เอาข้าวใส่ปิ่นโตไปกินที่โรงเรียน นุ่งกางเกงตัวเก่าๆ เก่าจนรัดพุงคุณครูคอด แต่คุณครูมีเงินให้ทุนการศึกษาและทำกิจกรรมที่โรงเรียนตลอด
เพียงทราบแค่นั้นก็นับว่ามากแล้ว แต่นี่ยิ่งได้ทราบว่าเงินที่คุณครูรวบรวมไว้นั้น ก็ยังเอามาทำเป็นมูลนิธิอุทิศให้กับหนองบัวถึง ๔ แสน รวมที่ขนาด ๙๙ ตารางวาในตัวเมืองอำเภอหนองบัวอีกก็เป็นล้านบาทอีก คุณครูดำเนินชีวิตอย่างคนจนสำหรับความสุรุ่ยสุร่าย แต่ร่ำรวยให้แก่การพัฒนาการศึกษาและช่วยเหลือสังคม ท่านมีชีวิตเป็นครูจริงๆ
หากถือเป็นตัวแบบอีกแนวหนึ่งของครูเพื่อชีวิตที่พอเพียงก็นับว่างดงามและ'ใช่' อย่างที่สุดท่านหนึ่งเลยนะครับ คุณครูพนม จันทร์ดิษฐ์แห่งโรงเรียนบ้านหนองไผ่ของเราซึ่งเป็นเครือข่ายโรงเรียนเรียนรู้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงคงคุยแง่มุมนี้ให้ได้วิธีคิดดีๆเยอะ
