พี่เล็ก & พี่แอมป์ ครับ

ในนามของความคิดถึงครับ...(เขียนแบบนี้ อาจมีใครไปอ้วกก็ได้นะครับ)

นานเหมือนกันนะครับ หากย้อนไปเมื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันทาง gotoknow เเละช่วงหลังก็ห่างหายกันไปตามภารกิจ เเต่ก็เข้ามาอ่าน มาเขียนอยู่บ้างไม่บ่อยนัก

จะว่าไปก็ต้องขอบคุณ social media แบบ gotoknow นี่นะครับ ที่ทำให้ผมค้นพบเจอคนดีๆ คนที่เราได้พูดคุย สนทนาเเล้วรู้สึกว่า มีกำลังใจเเละมีความสุขในการรู้จักกัน ...บางทีก็ไม่จำเป็นต้องทักทายกันบ่อยๆ เเต่ก็ยัง "คิดถึง" อยู่เสมอครับ

ผมกับพี่หมอเล็กอยู่ไม่ไกลกัน (หมาวิทยาลัยเดียวกันอีกต่างหาก)เเต่ก็ต้องหาโอกาสเจอกันสักที ร้านกาแฟยังร้างรออยู่ หากมีโอกาสก็จะเชิญมาจิบกาแฟโดยพลัน

สำหรับพี่เเอมป์ ก็ระลึกถึงเสมอครับ...ครั้งหนึ่งที่ผมไปเจอพี่ที่หน้าโลตัส อ.เมือง นครศรีธรรมราช > ก็ยังตื่นเต้นไม่หายครับ ของฝากที่ผมมอบให้ผมยังใช้มาจนถึงทุกวันนี้ พี่จำได้ไหมว่า เคยมอบอะไรให้ผมครับ? :))

เข้ามาเยี่ยมยามครับ...ได้ยินเสียงคนข้างบนตะโกนไปที่ เมืองนครฯ เสียเสียงดังเชียวครับ เลยแอบย่องมาดูตอนดึกๆ ...

คิดถึ้ง คิดถึง ครับ :P