สวัสดีครับ พี่Preeda

ทุกอย่างอยู่ที่ "ตัวเรา" จริงๆ ครับ  เดินทางปลีกตัวไปไกลแสนไกล หากยังแบกไปด้วย ก็เปล่าเปลืองไม่ใช่ที่  ทุกวันนี้ ผมแทบไม่ใช้มือถือ...ทำงานเต็มที่ในเวลาปกติ  พยายามพาตัวเองกลับบ้านให้เร็วขึ้น กลับมาเล่นกับลูกๆ...พยายามนอนให้เร็วและตื่นให้เช้า มันนานมากเลยทีเดียวที่ผมไม่ได้ยินเสียงนกร้องในยามเช้า...

ชีวิตล้วนมีอะไรๆ ให้แบกรับเสมอ 
และเราต่าง ก็ไม่ได้เกิดมาเพียงเพื่อจะพ่ายแพ้ กระมังครับ
ขึ้นอยู่กับว่า เราจะสามารถผ่อนปรน ผ่อนเบากับภาวะนั้นๆ อย่างไร  ซึ่งผมเองก็กำลังทำการบ้านกับโจทย์เหล่านี้...

ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจ นะครับ