คุณพ่อครับ

ผมอ่านบันทึกนี้ในสองอารมณ์นะครับ อารมณ์หนึ่ง คือ ชื่นชมเพราะผมกับพี่สมพรได้คุยกันหลายๆครั้ง และได้พบกัน ในบางครั้งที่ผมมีปัญหา ทำให้คิดว่า เวลาแบบนั้น เราได้พบกัลยาณมิตรที่ดีมากๆครับ

เรื่อง "คุณแม่แดง" ของคุณพ่อ ก็เป็นประเด็นหนึ่ง ที่ผมรู้สึกเศร้าๆนะครับ ความผูกพันไม่จางหายเลยนะครับ ถึงแม้จะล่วงลับไป,,,

แม้แต่บิแคบหมูกับน้ำพริกหนุ่มเพียงคำแรก ก็ทำให้พ่อซึมลงในอารมณ์นั้น

ผมว่าทั้งหมดเป็นความทรงจำที่ดี เป็นความรู้สึกที่ดีมอบให้แก่กัน

ขอบคุณพี่สมพร ขอบคุณคุณพ่อครูบา ครับ