- เมื่ออ่านบทความนี้จบ ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่า "เราจะนำผลึกความคิด ระดับสติปัญญากับผลของการทำงาน มาใช้ได้อย่างไร ?"
- อ่านทวนซ้ำอีก 2-3 รอบ ผมก็เริ่มตีกรอบความคิดว่า อาจารย์กำลังเพ่งเล็งไปที่กลุ่มคนทำงานพัฒนาในเชิงเศรษฐกิจระดับครัวเรือน โดยเฉพาะกลุ่มเกษตรกรในชุมชนที่ร่วมงานกับอาจารย์ (คับแคบและผิดพลาดอย่างไร...เป็นมิจฉาทิฐิ-ความเห็นผิดทางธรรมของผมเองครับ)
- เมื่อทดลองนำมาอธิบายกับ "ผู้ชายขี้เหล้า" กินแล้วตีลูก-ตีเมีย และเป็นสาเหตุถึง 75% ของการทำร้ายเด็กและสตรีโดยเฉพาะในครอบครัวตนเอง (สถิติของศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็กและสตรี รพ.ชุมพรฯ)
- ผมเคยสรุปในการวิเคราะห์เชิงระบบว่า ในระดับความคิดจิตใจ (Mental Model) เขาเหล่านั้นมีความเครียด เป็นทุกข์ และอ่อนแอทางจิตใจ ต้องการคนรับฟังที่เข้าใจ ให้คำปรึกษาแนะนำด้วยการรับฟังและพูดคุยกันบ่อย ๆ ช่วยเหลือชี้แนะทางออกในการลด-ละ-เลิกเหล้า จนในที่สุดเขาก็เกิดความเชื่อใจ ไว้วางใจ อบอุ่นใจ และกล้าเปลี่ยนแปลง
- วันนี้ผมได้ข้อคิดเพิ่มเติมเสริมความเชื่อว่า "ไม่มีใครต้องการเป็นคนไม่ดี ไม่มีใครอยากทำสิ่งไม่ดี ไม่มีใครอยากทำบาป" ผลจากการกระทำที่ “รู้แค่ไหน มีปัญญาแค่ไหน ทำได้แค่นั้น” มีโอกาสสูงมากที่จะสร้างปัญหา ความทุกข์ ความเครียด ให้กับตนเองและครอบครัว
- "การกินเหล้า" เป็นหนึ่งในทางออกที่สะท้อนถึงระดับสติปัญญาของเขา
- ดังนั้น เราจึงควรพยายามเข้าใจ เห็นใจ ช่วยเหลือคนที่กำลังเผชิญปัญหา เท่าที่ช่วยได้ และให้อภัย ให้เขามีโอกาสปรับตัวและพัฒนาตัวเอง ให้เป็นคนดีที่สร้างสรรค์สังคม
- ผมจะนำไปปรับใช้ครับ