ตอบ...คุณชลพรรษ...

บางครั้ง...มันเป็นเรื่องที่เหมือนกับจุกอยู่ที่ลำคอค่ะ...พูดไม่ออก บอกไม่ถูก...ก็อย่างว่าขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของการเป็นผู้บริหารค่ะ...จริง ๆ แล้ว เรื่องแบบนี้มาตั้งนานแล้วค่ะ...เพียงแต่เราหาหลักฐานไม่ได้ เวลาเขาทำเขาไม่แสดงหลักฐาน  แต่เราก็ไม่สามารถไประบุว่าเขาได้ค่ะ...ได้แต่ทำใจ ได้แต่นึกคิดว่า ถ้าเราเป็นผู้บริหาร เราคงไม่ทำแบบนั้นแน่ ๆ...แต่การว่ากล่าวใครเขา ถ้าเราไม่มีหลักฐานเราก็ไปว่าเขาไม่ได้นะค่ะ...ก็เป็นกำลังใจให้นะค่ะว่าสักวันหนึ่งคงเป็นวันของเรา...แต่ถ้าไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรค่ะ เป็นกำลังใจให้...ใช่ว่า การเป็นพนักงานราชการ จะขี้เหร่...เพียงแต่รัฐปรับเปลี่ยนรูปแบบในการจ้างใหม่เป็นตามสัญญาจ้าง...ก็ขอให้เราภูมิใจในสิ่งที่เราเป็นนะค่ะ...ตั้งใจทำความดีเท่านั้น...(พอใจในสิ่งที่เรามี เราเป็นค่ะ จะได้สบายใจ) ถ้าเราไม่ได้เป็นข้าราชการ ก็ถือว่าดวง วาสนา ของเราเป็นได้แค่นี้ จะได้สยายใจมากขึ้น อย่าคิดมาก...ตั้งใจทำงานดีกว่า...คิดว่าในอนาคตคงจะดีขึ้นค่ะ...ดีกว่าเราไม่มีงานทำ (ให้คิดเปรียบเทียบกับสิ่งที่ต่ำกว่าเรา อย่าไปเปรียบเทียบกับสิ่งที่อยู่สูงกว่าเรา จะทำให้ลำบากใจและไม่มีความสุขค่ะ)...สำหรับปัญหาเรื่องการมีเส้น...เสมือนเป็นปัญหาโลกแตกค่ะ...แก้เท่าไรก็แก้ไม่ได้...พอมีเรื่อง ก็ไม่มีหลักฐาน...มันเป็นการยากจริง ๆ ค่ะ...เรื่องแบบนี้มีมา  เรียกว่าตั้งแต่รุ่นสมัยก่อนแล้วค่ะ...แก้ยากจริง ๆ...เรียกว่า  "ขึ้นอยู่กับจิตใต้สำนึก" ของคน ๆ นั้น ค่ะ...เอาเป็นว่า เรามีหน้าที่สอบ เราก็ไปสอบ ทำให้ดีที่สุด...สักวันคงเป็นของเรา...ถ้าเขามีเส้น ก็ถือว่าคนที่ให้ + คนที่รับ เขาก็ได้รับผลกรรมของเขาไปก็แล้วกัน...เป็นกำลังใจให้นะค่ะ...อย่าท้อถอย...