น่าจะเรียกว่าฟ้าลิขิตมากกว่ามังค่ะ...ชีวิตคนเราแตกต่างกันค่ะ...การรับราชการบางครั้งก็อยู่ที่โอกาสของแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ...แต่มีอย่างหนึ่งที่ผู้เขียนมีอยู่ในตัว คือ การใฝ่รู้ใฝ่เรียนอยู่ตลอดเวลาค่ะ ตั้งแต่รู้ตัวว่าเริ่มรับราชการแล้ว ค่อย ๆ เรียนรู้ อยู่เรื่อย ๆ และตลอดเวลา...เพราะตอนทำงานที่อื่น ไม่ได้อยู่กับครอบครัว เลยใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์...ชอบเรียนรู้ค่ะ เรียกว่าเรียนรู้ตลอดอายุการรับราชการเลยก็ว่าได้ 22 ปี แล้วค่ะ...และเป็นคนที่อยู่ไม่สุก ชอบทำโน่น ทำนี่ อยู่ตลอดเวลา...นอนดึก ๆ บ้างก็มี...อุทิศชีวิตเพื่องานก็เยอะ...พอมาถึงรัฐบอกให้เรียนรู้ตลอดชีวิต...ย้อนกลับมาดูตัวเรา...เราก็ทำมาแล้วนี่...เขาเรียกว่าใช่เลยไงค่ะ...อีกอย่าง "พ่อบ้าน" ก็สนับสนุนค่ะ...ก็เลยงงเหมือนกันว่าตัวเองมาถึงตรงจุดนี้ได้อย่างไร?...เป็นลูกผู้หญิง ถึงระดับชำนาญการ ก็ถือว่าใช้ได้แล้วค่ะ...ครอบครัวต้องสำคัญสุดค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ...สำหรับความรู้ เรียกว่า นำมาแบ่งปันกันก็แล้วกันนะค่ะ...มีบางเรื่องที่ผู้เขียนก็ยังไม่รู้ ก็จะเข้าไปอ่านในบล็อกของเพื่อน ๆ ใน G2W เหมือนกันค่ะ...ขอบคุณอีกครั้งค่ะ...
