เรื่องน่าคิดค่ะ
ขอคิดอีกมุมนะคะ
คิดว่า ....ในสภาพที่อ่อนแอ มีแต่ผู้ที่อ่อนแอกว่าและเคยถูกกดขี่ จึงจะเข้าใจความลำบากและจะยื่นมือมาเกื้อกูล เหมือนกลุ่มแพะที่เคยถูกเสื้อขย้ำแต่กลับยังคงความเมตตาแก่ลูกเสือ...
ผู้ที่เคยได้รับการเกื้อกูลจากผู้ยากไร้..เมื่อถึงคราวที่กล้าแข็ง...ทำไมจึงยังหันกลับไปเขมือบผู้ยากไร้เหล่านั้น เช่นเสือหนุ่มอร่อยกับเนื้อแพ.
- ผู้ขาดเมตตาอย่างแท้จริง...ไม่มีวันรู้จักกับคำว่า กตัญญู...
- โลกแห่งการแข่งขัน ทำให้ผู้แข็งแรงกว่า ใช้วาทกรรมสนับสนุนเหตุผลแห่งการเอารัดเอาเปรียบผู้อื่นเสมอ.....