เซียนส่วนใหญ่ติดกรอบวิชามารของพุทธพานิช
- แล้วเขาจะว่าตามกัน ว่า พิมพ์ไหนเป็นพิมพ์นิยม (ก็พิมพ์ที่ตัวเองมีเก็บไว้มากนั่นแหละ) พิมพ์อื่นๆตีเก๊ไปเลย เพื่อลดจำนวนพระคู่แข่งในตลาด ทั้งๆที่พระจำนวนมาก หล่อจากคนละบล็อกกัน (คนโบราณเขาก็รู้วิธีการหล่อพระทีละสิบๆ ร้อยๆองค์ โดยทำพิมพ์เกาะกันเป็นช่อ แต่ละองค์จึงเป็นคนละบล็อก แม้จะแกะจากต้นแบบเดียวกัน ก็ยังน่าจะเพี้ยนจนได้แหละครับ)
- เนื้อพระเขาก็ใช้มาตรฐานเดียวที่ระดับเซียนเขาตกลงกัน (เฉพาะกลุ่มใครกลุ่มมัน) ต่างออกไป (แม้จะเก่าจริง ก็จะตีเก๊ ว่าเนื้อไม่ถึง)
- การส่งเข้าประกวดเขาก็จะตีกันให้เฉพาะพระของตัวเองและพรรคพวกได้เข้าประกวด และรับรางวัล พระคนอื่นตีเก๊หมด เพื่อลดจำนวนพระที่มีใบรับรอง
- ใบรับรองเก๊มีมาก เท่าที่ทราบจ่ายแค่พันสองพันบาทก็ได้แล้ว (มีพรรคพวกอาสาจัดการให้แต่ผมไม่สนใจ เพราะเสียชื่อเสียง ไม่คุ้มกัน)
- ใครหลงทางไปว่าตามเขาก็เป็นเหยื่อเขาทันที
ศึกษาให้ชัดเจน แล้วใช้หลักความจริงตัดสินแบบวิชาการ
น่าจะดีกว่าแบบ "วิชามาร" ครับ
แล้วเราจะได้ความรู้ที่แท้จริง โปร่งใส ตรวจสอบได้ ไม่เป็น "เหยื่อ" ของใคร
ขอให้โชคดีครับ