พี่ชอบเรียกผู้เข้าร่วมเวทีของพี่ว่าคนบ้านนอกประจำ....
บางคนหาว่าพี่ดูถูกคน...
แต่พี่อธิบายต่อว่า...สมัยก่อนโคกมะตูมบ้านพี่นี่แหละ บ้านนอก...ผ่านไป 10 ปี กลายเป็นในเมือง...แล้วพี่ก็กลายเป็นคนในเมืองยิ่งขึ้นไปอีกเพราะต้องทำงานในเมือง....
วันหนึ่งพี่ออกไปประเมินชุมชนเข้าใจเอดส์...พบกับชาวบ้านที่ใสซื่อ...มีน้ำใจใสสะอาด...เล่นเอาไม่อยากกลับเข้าเมือง...เพราะรู้ว่าต้องมาเจอกับคนสวมหน้ากาก มากเล่ห์ เพทุบาย เช่นเคย....