ยังมีข้อที่เป็นปัญหาของผู้สูงอายุที่พระอาจารย์ยังมิได้กล่าวถึงครับ...

คือเรื่องระบบความจำเสื่อม...สุดท้ายก็จะมีอาการย้ำคิดย้ำทำ ร่วมกับอาการห่วงหน้าพะวงหลัง และอาการหวงข้าวของ...จนเป็นที่ลำบากใจสำหรับผู้ดูแล...

ผมโชคดีที่มีพี่สาวผมสองคนคอยดูแลแม่(อายุ 86) และต้องคอยปลอบใจพี่สาวเมื่อเขาโทรมาหาด้วยความคับข้องใจ...ผมช่วยเขาได้แค่เพียงพาหลานไปหาอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1 ครั้ง(พี่สาวบอกว่าอาการแช่มชื่นของคุณย่าเกิดขึ้นอย่างมหัศจรรย์)

ในที่สุดพี่สาวคนโตของผมได้ข้อคิดที่น่าสนใจ...เขา(แม่)ดูแลเรามาตั้งแต่เกิดเช็ดฉี่เช็ดอึป้อนข้าวป้อนน้ำ...ส่งเราเรียนจนทำงาน...ช่วงนี้เป็นช่วงเอาคืน(555) เราคงต้องได้ดูแลเขาจนถึงขั้นเช็ดฉี่เช็ดอึป้อนข้าวป้อนน้ำ...จึงจะหมดสิ้นภาระกิจ(ดูสีหน้าสบายใจ...เพราะคิดได้แล้ว...อิอิ)

ส่วนการงานนั้น...ตอนนี้เริ่มเข้าที่ครับพระอาจารย์...ได้น้อง ๆ ที่มีศักยภาพช่วยงาน...ได้เครือข่ายที่จริงจังและมีฝีมือจริง...เลยมีเวลามาคุยกับพระอาจารย์บ้าง....555