สวัสดีค่ะ 

ดิฉันขอแสดงความคิดเห็นในฐานนะคุณครูคนหนึ่งนะคะ  ว่าเห็นใจทั้งสองฝ่าย    เพราะร.ร.เคยได้รับการประเมินรอบแรก  ก่อนประเมินพยายามไปศึกษาดูงานโรงเรียนที่เป็น fastrack  พอกลับมาก็กลุ้มใจค่ะ  เพราะบริบทเรากับเขามันต่างกันมาก  นั่นคือความพร้อมของแต่ละ ร.ร.ไม่เท่ากัน  ทุกๆ เรื่องหรือในบางเรื่อง  ดังนั้นการที่จะพัฒนาให้เป็นไปตามเกณฑ์การประเมินในระยะเวลาสั้นๆ  จึงจำเป็นต้องขับเคี่ยวเพื่อให้ผ่านเท่านั้นค่ะ  การตกตะกอนจึงยากที่จะเกิดขึ้น  เพราะครูส่วนใหญ่ปรับวิธีสอนยังไม่ได้ค่ะ

ส่วนผู้ประเมิน  ก็เห็นใจท่านค่ะ  เพราะท่านเห็นมาเยอะมากทั้ง ร.ร.ที่เตรียมรับการประเมินได้ดีเยี่ยม  และ ร.ร. ที่ไม่พร้อม (ยอดแย่) จึงน่าจะเกิดความหงุดหงิดว่า  ทำไมทำได้ไม่ถึงมาตรฐานเหมือน ร.ร.อื่นเขา 

ดิฉันเคยถามเพื่อนครู ร.ร.ในฝันอื่นอยู่บ่อยๆค่ะ ส่วนใหญ่ตอบว่าไม่ยั่งยืน  ไม่เหมือนตอนรับการประเมินเลย

แต่พอคิดในทางบวกว่า...การรับการประเมินในครั้งนั้น  ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนา  ดิฉันก็เห็นด้วยมากจริงๆค่ะ  เพราะอย่างน้อย  ร.ร.ของดิฉันก็มีการพัฒนาที่เป็นรูปธรรมมากกว่าเดิมมากๆ