อ.ขจิตครับ

ปัญหาก็คือ เราสามารถก้มหน้าก้มตาทำงานของเราไป โดยไม่สนใจข่าวสารบ้านเมืองเลยได้หรือไม่ และอย่างไรด้วย

ที่น่าตระหนกตกใจ (บางคนอาจจะเฉยๆ) ก็คือ "ภาษาสื่อ" เดี๋ยวนี้ ที่การ take side เป็นเรื่องปกติไปแล้วนั้น เราก็พลอยเลิกใช้ภาษานำเสนอแบบเป็นกลางๆไปด้วย แต่นิยมใช้ภาษาที่ "กระตุ้นอารมณ์" มากขึ้น และรุนแรงมากขึ้น (นัยว่ารุนแรงเท่าเก่า มันไม่เพียงพอที่จะกระตุ้นความ "มัน" ได้ เหมือนยาเสพติด ยิ่งเสพ ยิ่งดื้อด้านต้านยา ยิ่งต้องเพิ่ม dose เพิ่มความถี่) แทนที่สัมภาษณ์แล้วคนๆหนึ่ง "พูด" หรือ "แถลงการณ์" ก็จะใช้คำว่า "เย้ย" หรือ "เหิม" หรือ "ก้าบๆ" หรือ "แฉ" ฯลฯ มีแม้กระทั่ง "กระดิกหาง" หรือ "เชลียร์" ฯลฯ

มีการ degrade ความเป็นมนุษย์ลงไปทุกๆวัน ทุกๆชม.