สวัสดีคะ อาจารย์แผ่นดิน

ขอบคุณสำหรับข้อคิด และเรื่องราวดีดี  ว่าด้วย “ความเปลี่ยนแปลง” และ วาทะ “3 โต” เรือ่งดอกาสดีดี ผ่านมาบ่อยๆๆ แต่โอกาสเหล่านั้น มีแต่ใช้เวลา พี่สุยิ่งไม่ค่อยจะมีเวลาติดเลี้ยงเหลน ลูกหลานสาว เลี้ยงตั้งแต่ออก จนได้ 8 เดือน แม่เด็กไปทำงาน  แต่ก่อนพี่สุ แก่แล้ว ยังไปศึกษามหาวิทยาลัยชีวิตต่อ ไม่ละทิ้งโอกาส เพราะเวลาพอมี พอแบ่งปัน พึ่งจบมหาวิทยาลัยชีวิตราชภัฎพระนคร  เรียนสาขา สหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระดับปริญญาตรี ใครๆก็ว่าพี่สุจะเรียนมาเล่นการเมืองท้องถิ่น แท้จริงแล้ว อยากรู้ว่าสาขานี้ เป็นเช่นไร

-และสาขานี้เขาก็สอนการเป็นผู้นำ เรียนมาแล้ว พี่สุ ก็เป็นได้แค่เพียง    “ผู้นำแน” จากการอ่านเรื่องราว การเป็นผู้นำ ของอาจารย์แล้ว ก็ได้ข้อคิดเสริมว่า อย่าสอนให้เขาเป็นแต่ผู้ตาม ให้พยายามเป็นผู้นำด้วย

-มันเป็นงานที่ท้าทาย ที่อาจารย์เลือกใช้ตัวตั้ง  “เปลี่ยนความคิด ชีวิตก็เปลี่ยน”พี่สุก็ถูกสอนการให้เป็นผู้นำ ที่อาจารย์กล่าวมาทั้งมหเหมือน มาสร้างจิตสำนึกให้กับพี่สุ การที่จะเป็นผู้นำ แล้วก็สร้างผู้นำ มันอาจจะลำบากถ้าคนไม่ยอมรับ แต่เผอิญว่า อาจารย์ได้รับการยอมรับ และบอกลุกทีมว่ามันเป็นความท้าทาย

-คนเรา เมื่อสมควรโต ก็ต้องโต ช่างได้ใจพี่สุเหลือเกินคะ เพราะมีบางคนไม่ยอมโต และยอมเป็นลูกแหง่ ลูกแหล่ง ใช่ไหมภาษาบ้านเรา แต่เราต้องการสร้าง เพราะเห็นศักยภาพของเขา

-ที่พี่สุอ่านมาทั้งหมดไม่ทราบว่าพี่สุเข้าใจถูกหรือเปล่า  การสร้างผู้นำ ในหัวใจหลัก การพิจารณาตนเอง ใช้หลัก 3 โต  แล้วก็ยังมี ใฝ่เรียน ใฝ่รู้  เพื่อการพัฒนาการเป็นผู้นำ หลังจากที่เป็นผู้ตามมานานพอสมควรแล้ว

-ขอบคุณมากนะคะ ความสุขที่แท้จริง คือการทำงานที่เรารัก แต่คนอื่นเลือกให้ ก็ยอมรับ ถ้าทำได้