สำหรับผมแล้วมองว่าไม่ได้อยู่ที่ความอาวุโส หรือ ความเป็นอาจารย์รุ่นใหม่ แต่อยู่ที่เทคนิคการสอนการสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้แก่นักศึกษามากกว่าครับ ผมมองอย่างนี้ครับ

  • แม้เป็นอาจารย์อาวุโส แต่ การสอนยังคงที่ด้วยรูปแบบเดิมๆ ความรู้สึกของเด็กก็คงคิดเดิมๆ (อยากให้ถามเด็กบ้างครับเพราะผมเองได้รับฟังเด็กๆแลกเปลี่ยนเรียนรู้มาสำหรับบางรายวิชาแล้วสงสารเด็กครับ ผมว่าเขาอยากเรียนรู้นะครับ ไม่ได้อยากหลับเลยถ้าไม่จำเป็น อิอิ)
  • ทำนองเดียวกัน แม้เป็นอาจารย์รุ่นใหม่ในบางรายวิชา แต่เนื้อหาไม่แน่นมากพอ ความเพียงพอของเด็กในการเรียนรู้ก็จะอยู่กับที่เช่นเดียวกัน

เพราะฉะนั้นผมมองว่าเราควรพัฒนาตัวเองด้วยการเรียนรู้อย่างไม่หยุดยั้ง แลกเปลี่ยนเรียนรู้สู่การพัฒนากันบ่อยๆ เพราะอย่าลืมว่ายิ่งสังคมเปลี่ยนไปมากเท่าไหร่การรู้เท่าทันความผันแปรของสังคมของอาจารย์ผู้สอนยิ่งต้องเพิ่มขึ้นเพื่อศิษย์จะได้ก้าวทันด้วย

    วัลลอฮฺอะลัม...

       ด้วยความหวังและดุอาอฺครับ