สวัสดีค่ะ

          ความคิดลูกศิษย์สร้างสรรค์ มีความหมายจริงๆค่ะ เพราะปรกติแล้วการทำพานไหว้ครูไม่ว่าจะสมัยไหนๆยึดทรงพุ่มไว้ก่อน โดยเฉพาะการใช้ดินเหนียว เห็นภาพแล้วคิดถึงเพื่อนๆค่ะ ช่วยกันทำ ปั้นให้เป็นทรงพุ่ม ไปเก็บดอกรัก สีขาว สีม่วง ริมทางริมคลอง ก็เป็นคนหนึ่งที่ได้ถือพานหนักๆหลายปีทีเดียว ดีนะคะยังใช้ดินเหนียวอยู่ นึกว่าไม่ใช้แล้ว คิดว่าใช้โฟมพุ่มกัน ซึ่งพอมามีลูกก็ยังทำพานให้ลูกๆอีกหลายปีค่ะ 

           เรื่องเรือจ้างส่งถึงฝั่งหรือไม่นั้น อย่ากังวลมากนะคะ คุณครูหรืออาจารย์ส่วนใหญ่ลูกศิษย์เรียนจบก็ดีใจหรือพ่อแม่ลูกเรียนจบก็ดีใจ ซึ่งก็นับว่าถึงฝั่งแต่พอขึ้นจากฝั่งแต่ละคนเดินไปไม่เหมือนกัน มีทั้งไปดีและไม่ดี แต่ถ้ากลับเข้าฝั่งเราพบ ก็สอนใหม่ได้ใช่ไหมค่ะ  ซึ่งในปัจจุบันนี้พบกันอยู่เสมอ กับคำที่ชอบกล่าวชอบนึกในใจหรือเกิดภาวะน้อยใจของผู้ใหญ่.... เลี้ยงได้แต่ตัว....ใจเขาไม่รู้คิดอะไร  ไม่ได้ดั่งใจที่เราต้องการ ไม่ได้มาแวะมานาน  คุยยาวเลย  ขอบคุณนะคะได้ชมภาพเด็กๆทำพานได้คิดถึงตอนเป็นเด็กๆไปด้วยค่ะ ได้ลงบันทึกเรื่องมะกรูด ว่างๆเชิญอ่านนะคะเผื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้มีมะกรูด เพื่อนำไปแปรรูป เป็นอาชีพได้นะคะ